De lange lijn
Het denken
Alle artikelen 68 artikelen

Waarom labels niemand meer overtuigen
Michael Spence (Nobelprijs 2001), het kostbare signaal, en wat een bewijs onderscheidt van een belofte: waarom een label dat iedereen kan opplakken niets meer signaleert — en hoe het bewijs het spel verandert.

Wie selecteert, wanneer niemand bewijst?
Joseph Stiglitz (Nobelprijs 2001), screening, en waarom voedselsoevereiniteit begint bij verificatie: wanneer de verkoper niet signaleert, is het de koper die de selectie organiseert.

Waarom ondoorzichtigheid loont
Ronald Coase (Nobelprijs 1991), de transactiekosten, en wat er met voedselketens gebeurt wanneer verifiëren niets meer kost: de rente van de ondoorzichtigheid en haar aangekondigde einde.

Aan wie behoort het bewijs?
Elinor Ostrom (Nobelprijs 2009), de governance van de meent, en de vraag die de landbouwdataplatformen heeft gedood: een bewijs dat waarde ontleent aan zijn massa kan alleen toebehoren aan wie het maakt.

Wij stellen niet gerust. Wij verlossen van de angst.
Men bestrijdt geen angst met een andere angst: waarom geruststellen nooit volstaat en hoe het bewijs verlost van voedselwantrouwen.

Import is geen zonde
Import = kwaad, lokaal = goed? Met Spinoza: het goede is geen eigenschap maar een verhouding. Traceerbaarheid hoort bij het bewijs, niet bij de moraal.

De drie manieren om een tomaat te kennen
Teken, rede, singulier: Spinoza’s drie kennissoorten toegepast op een tomaat — van het etiket tot het verifieerbare productpaspoort.

Ondoorzichtigheid is geen leugen
Wat een zeventiende-eeuwse filosoof te maken heeft met traceerbaarheid: waarom de ondoorzichtigheid van een herkomst geen fraude is, maar een verminkte kennis — te herstellen in plaats van te bestraffen.