De lange lijn
Het denken
Een bewijsregister roept vragen op die de techniek niet beslecht: wat een bewijs kost, wie het betaalt, aan wie het toebehoort, wat het nooit zal kunnen opschrijven. Deze artikelen zijn het werk waarin die antwoorden worden gemaakt.
De acht standpunten die deze artikelen vastleggen, passen op één pagina: Het VeraTrace-denken.
Reeksen om te volgen
Sommige artikelen vormen een vervolg: het vierde veronderstelt het eerste. De lijst hieronder geeft ze in leesvolgorde, wat sortering op datum niet kan tonen.
Les économistes de la preuve 16 artikelen
- De markt van de citroenen: wat Akerlof zegt over traceerbaarheid
- Waarom labels niemand meer overtuigen — Spence
- Wie selecteert, wanneer niemand bewijst? — Stiglitz
- Waarom ondoorzichtigheid loont — Coase
- Aan wie behoort het bewijs? — Ostrom
- Wat de prijs niet zegt — Hayek
- Niemand zal het etiket lezen — Simon
- Waarom de boomgaard niet wordt aangeplant — Williamson
- Le rappel qui n’a pas eu lieu — Bastiat
- Quinze ans qui ne voyagent pas — North
- Partir ne prévient personne — Hirschman
- Deux fois vingt fournisseurs — Granovetter
- Le chiffre exact qui ne décide rien — Sowell
- Le score impossible — Mises
- Deux produits, aucun vainqueur — Friedman
- La majorité n’est pas une preuve
La preuve 12 artikelen
- Een bewijs is geen feit. Het is een weg. — Latour
- Wie houdt het register bij? — Latour
- Een ton is geen ton — Latour
- Wat de modernisering heeft buitengesloten — Latour
- Het landbouwdebat is niet te complex. Het is slecht beschreven. — Latour
- Vierhonderdduizend sensoren die niet bestonden
- Ons register begon te laat
- From the Normalbaum to the label: being able to unfold the simplification — Scott
- Il se peut que le progrès soit le développement d’une erreur — Cocteau
- Signer, relier, publier
- La preuve était en Calibri
- Exposer des paroles, exposer des traces
Le monde que le registre décrit 4 artikelen
Lire une trace 11 artikelen
- Les traces ne parlent pas toutes seules — Marc Bloch
- Les témoins malgré eux — Marc Bloch
- Une relation a une histoire — Marc Bloch
- Le registre ne doit pas prendre les mots pour les choses — Marc Bloch
- Quand une erreur devient une source — Marc Bloch
- Le champ ne s'explique pas depuis le champ — Marc Bloch
- Le détail qui change le tableau — Carlo Ginzburg
- La case existe avant le chiffre — Alain Desrosières
- Ce que la liste rend soudain visible — Jack Goody
- Quand les traces deviennent récit — Paul Ricœur
- Entre ce que nous voyons et ce que nous croyons comprendre — Charles Sanders Peirce
L’ingénierie de la simplification 4 artikelen
Le registre et le réel 5 artikelen
De bezwaren die standhouden 3 artikelen
Spinoza 7 artikelen
- Ondoorzichtigheid is geen leugen — Spinoza
- De drie manieren om een tomaat te kennen — Spinoza
- Import is geen zonde — Spinoza
- Wij stellen niet gerust. Wij verlossen van de angst. — Spinoza
- De stempel en de zaak — Spinoza
- Het partijnummer is een pijnappelklier — Spinoza
- Het landbouwdebat is niet te complex. Het is slecht beschreven. — Latour
Categorieën
Alle artikelen 68 artikelen
La majorité n’est pas une preuve
Pareto, puis Allais : le consentement du grand nombre n’est pas un critère de vérité. Deux mille avis disent ce que les gens pensent d’un restaurant, pas d’où viennent ses tomates — et nous avons dû l’appliquer à notre propre code.
Le rappel qui n’a pas eu lieu
Frédéric Bastiat, 1850 : le coût d’enregistrer se voit, se compte et se paie. Ce que l’absence d’enregistrement coûte n’a pas de facture — parce que c’est une chose qui n’a pas eu lieu.
Deux produits, aucun vainqueur
Milton Friedman : un marché permet à des gens qui veulent des choses différentes de coexister sans se mettre d’accord. Une infrastructure d’information peut faire pareil — à condition d’admettre qu’aucune vue n’est neutre.
Deux fois vingt fournisseurs
Mark Granovetter : la force d’une relation ne dit pas son importance. Deux entreprises au même nombre de fournisseurs peuvent être structurellement opposées — et aucune fiche ne le montre.
Partir ne prévient personne
Albert Hirschman, 1970 : la sortie est le mécanisme correcteur du marché, et c’est un signal d’un bit. Le client parti n’explique rien — et celui qui explique ne laisse aucune trace.
Le score impossible
Ludwig von Mises, 1920 : des quantités physiques ne fournissent aucune unité commune. Tout savoir d’une tomate ne dit toujours pas si elle est bonne — un score ne mesure pas cet écart, il le comble par une décision.
Quinze ans qui ne voyagent pas
Douglass North : l’échange personnel se passe de contrat parce que les deux parties se reverront. Passé un certain rayon, plus personne ne se revoit — et quinze ans de confiance valent zéro chez l’inconnu.
Le chiffre exact qui ne décide rien
Thomas Sowell : « Comparé à quoi ? À quel coût ? Quelles preuves ? » Une donnée juste ne contient pas la comparaison qui permettrait de s’en servir — et l’alternative à laquelle on la compare est souvent imaginaire.
Waarom de boomgaard niet wordt aangeplant
Oliver Williamson: specifiek actief, fundamentele transformatie, hold-up. De echte kosten van ondoorzichtigheid zitten niet in de geschillen — ze zitten in de boomgaarden die er niet zijn.
Wat de prijs niet zegt
Hayek (1945): de prijs laat kennis circuleren die niemand in zijn geheel bezit. Maar hij zegt niets over kwaliteit of route: er ontbreekt niets aan de prijs, er ontbreekt een prijs.
De markt van de citroenen: wat Akerlof zegt over traceerbaarheid
De “market for lemons”-theorie van George Akerlof (Nobelprijs 1970) verklaart waarom, zonder bewijs, de onzichtbare kwaliteit van een product uiteindelijk tegen de gemiddelde prijs wordt betaald — en hoe traceerbaarheid daarop antwoordt.
Waarom labels niemand meer overtuigen
Michael Spence (Nobelprijs 2001), het kostbare signaal, en wat een bewijs onderscheidt van een belofte: waarom een label dat iedereen kan opplakken niets meer signaleert — en hoe het bewijs het spel verandert.